Jak się tego używa, w sześciu krokach

Od pierwszego elementu do wyceny

Wchodzi się kontem Google: żadnego nowego hasła do zapamiętania.
Przy pierwszym logowaniu użytkownik ma 10 dni bezpłatnego okresu próbnego, z 10 renderami AI w zestawie.

Po upływie 10 dni bezpłatnego okresu próbnego użytkownik może wykupić plan miesięczny, który odnawia się sam. Plan obejmuje 50 powitalnych renderów AI.

Zaczyna się od rzutu: ściany rysuje się jedna po drugiej i łączą się ze sobą, albo wstawia się od razu całe prostokątne pomieszczenie.
Przycisk Scena 3D wprowadza potem do wnętrza, ze ścianami już na swoim miejscu.

Tam zaczyna się urządzanie, a rzut zostaje o jeden przycisk stąd.

Biblioteka jest podzielona na kategorie: siedziska, sofy i fotele, stoły, łóżka, szafy, pojemniki, łazienka, oświetlenie.

Wybiera się artykuł i, jeszcze zanim się go postawi, widać jego gabaryt w scenie: od razu wiadomo, czy się mieści.

Jeśli w scenie jest już coś, do czego wybrany element może się przyłączyć, wolne punkty zaczepienia zapalają się.
Klika się punkt, a element siada tam: prosto, przylegająco, bez szukania wyrównania ręcznie.

Tak właśnie składa się całą kuchnię, element po elemencie.

Element, który już stoi w scenie, można cofnąć: przesunąć, obrócić, zduplikować, usunąć.
Po zaznaczeniu wracają jego punkty zaczepienia i punkty sąsiednich elementów, więc przypina się go gdzie indziej.

I każdy krok się cofa: spróbowanie wariantu nic nie kosztuje.

Na koniec kompozycji rachunek jest już gotowy: każdy artykuł ze swoim kodem, opisem, ilością i ceną, materiały włącznie.
To nie szacunek: to suma tego, co stoi w scenie, i zmienia się, kiedy scena się zmienia.

Drukuje się i wręcza.